ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ – “5: Blackacidevil” – DANZIG
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ – 1996
ΕΤΑΙΡΙΑ – Hollywood Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – Glenn Danzig
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ
Φωνητικά / Κιθάρα / Μπάσο / Πλήκτρα – Glenn Danzig
Πλήκτρα / Programming – Joseph Bishara
Τύμπανα – Joey Castillo

Το “5: Blackacidevil” κυκλοφόρησε το 1996 σε μία από τις πιο μεταβατικές περιόδους της πορείας των DANZIG, με το κλασικό line-up των τεσσάρων πρώτων άλμπουμ να έχει πλέον διαλυθεί, τους Chuck Biscuits, John Christ και Eerie Von να βρίσκονται εκτός συγκροτήματος και τη μακρόχρονη συνεργασία του Glenn Danzig με τον Rick Rubin και την American Recordings να έχει ολοκληρωθεί, ανοίγοντας τον δρόμο για μία από τις μεγαλύτερες ηχητικές αλλαγές της καριέρας του.

Ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει ότι οι αποχωρήσεις των παλιών μελών δεν σχετίζονταν με τη μουσική κατεύθυνση που επρόκειτο να ακολουθήσει. Σύμφωνα με όσα μας είχε πει χρόνια αργότερα, ο Chuck Biscuits αντιμετώπιζε προβλήματα με τις καταχρήσεις, ο Eerie Von ήθελε να ακολουθήσει τη δική του πορεία, ενώ στον John Christ απλώς δεν προτάθηκε να συμμετάσχει στο επόμενο άλμπουμ.

Το “Blackacidevil” ήταν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό προσωπικό έργο του Glenn Danzig. Έγραψε όλα τα τραγούδια, ανέλαβε την παραγωγή και ηχογράφησε τα περισσότερα όργανα, με τον Joey Castillo στα τύμπανα και τον Joseph Bishara στα πλήκτρα και το programming. Ο Jerry Cantrell των ALICE IN CHAINS συμμετέχει με κιθάρα στα “See all you were”, “Come to silver” και “Hand of doom: version”, ο Mark Chaussee (FIGHT) στα “Sacrifice” και “Serpentia”, ενώ ο Josh Lazie ανέλαβε το μπάσο στο “Sacrifice”. Λίγο πριν από το Ozzfest του 1996, ο Chaussee αποχώρησε και αντικαταστάθηκε σχεδόν την τελευταία στιγμή από τον Tommy Victor των PRONG, με τους DANZIG να παρουσιάζουν εκεί ζωντανά μέρος του νέου υλικού πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ.

Η νέα κατεύθυνση δεν ήρθε εντελώς απροειδοποίητα. Ήδη στο “4p”, σε στιγμές όπως το “Sadistikal”, μπορούσε κανείς να διακρίνει τα πρώτα industrial στοιχεία στη μουσική τους. Στο “Blackacidevil” όμως περνούν πλέον στο προσκήνιο. Οι blues και hard rock καταβολές των προηγούμενων δίσκων περιορίζονται αισθητά, οι κιθάρες χαμηλώνουν σε κούρδισμα, τα φωνητικά παραμορφώνονται και techno, ηλεκτρονικά και industrial στοιχεία ενσωματώνονται στη βασική δομή των τραγουδιών. Η απότομη αυτή μετατόπιση έκανε το “Blackacidevil” τον πιο αμφιλεγόμενο δίσκο της πορείας των DANZIG μέχρι τότε, διχάζοντας σημαντικό μέρος του κοινού τους.

Παρότι πολλοί θεώρησαν ότι ο Danzig επιχειρούσε να προσαρμοστεί στα μουσικά δεδομένα της εποχής, ο ίδιος το αρνείται. Όπως μας είχε εξηγήσει σε συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει, είχε συλλάβει το “Blackacidevil” αρκετό καιρό πριν, επιδιώκοντας έναν περισσότερο underground ήχο με έντονη 80s αισθητική που παρέπεμπε στους SAMHAIN, γι’ αυτό και χρησιμοποίησε μεταξύ άλλων tribal drums. Παράλληλα τόνιζε ότι, παρά τον έντονα ηλεκτρονικό και ψηφιακό χαρακτήρα του άλμπουμ, ο ήχος του ήταν στην πραγματικότητα αναλογικός.

Το “5: Blackacidevil” κυκλοφόρησε δύο ημέρες πριν από το Halloween μέσω της Hollywood Records, εταιρείας που ανήκε στη Disney, όμως η συνεργασία αποδείχθηκε σύντομη. Σύμφωνα με τον Danzig, η παρουσία του στην εταιρεία προκάλεσε αντιδράσεις από θρησκευτικές οργανώσεις αλλά και στο εσωτερικό της ίδιας της Disney λόγω της εικόνας, των συμβολισμών και της θεματολογίας που τον ακολουθούσαν. Παρά τον περιορισμό της προώθησης, το “Sacrifice” κυκλοφόρησε ως single, συνοδευόμενο από video σε σκηνοθεσία του ίδιου του Glenn Danzig, με τον E. Elias Merhige να αναλαμβάνει το αντίστοιχο για το “Serpentia”. Σύντομα η συνεργασία με τη Hollywood Records διακόπηκε και ο δίσκος αποσύρθηκε από τον κατάλογο της εταιρείας, μέχρι να επανεκδοθεί από τον Danzig το 2000.

Για τον Danzig, πάντως, το “Blackacidevil” δεν ήταν μια προσωρινή παρέκκλιση από τη μουσική του πορεία. Όπως δήλωνε τότε, στόχος του ήταν να συνδυάζει διαφορετικά στοιχεία και να επαναπροσδιορίζει κάθε φορά το τι μπορούσαν να είναι οι DANZIG, χωρίς να περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη μουσική κατηγορία. Χρόνια αργότερα εξακολουθούσε να θεωρεί ότι δεν είχε αλλάξει ουσιαστικά μουσικό ύφος, εξηγώντας πως πήγαινε κάθε φορά προς την κατεύθυνση στην οποία τον οδηγούσε η έμπνευση. Χαρακτηριστικό είναι ότι αργότερα συζητούσε με τον Jerry Cantrell το ενδεχόμενο ενός δίσκου βασισμένου σε παλιά, σκοτεινά blues, την ίδια στιγμή που ετοίμαζε το δεύτερο “Black Aria”.

Μετά την περιοδεία ακολούθησαν νέες αλλαγές στη σύνθεση, με τους Josh Lazie και Tommy Victor να αποχωρούν, επιβεβαιώνοντας τη μετάβαση των DANZIG από την εποχή ενός σταθερού line-up σε ένα σχήμα που περιστρεφόταν πλέον γύρω από τον Glenn Danzig. Υπό αυτή την έννοια, το “5: Blackacidevil” αποτελεί το σημείο τομής ανάμεσα στην πρώτη περίοδο του συγκροτήματος και σε όσα ακολούθησαν, ανοίγοντας μία πολύ πιο ρευστή εποχή τόσο ως προς τους μουσικούς όσο και ως προς τη μουσική του κατεύθυνση.

Did you know that:

Ο Glenn Danzig είχε εξετάσει ήδη από το 1994 το ενδεχόμενο να διασκευάσει είτε το “Fairies wear boots” είτε το “N.I.B.” των BLACK SABBATH για το tribute άλμπουμ “Nativity in black”, χωρίς τελικά να συμμετάσχει. Το “Hand of doom” μπήκε αργότερα στο live set τους και ηχογραφήθηκε στο στούντιο το 1996, με νέους στίχους από τον Danzig, για να συμπεριληφθεί τελικά στο “5: Blackacidevil”.
Το “Come to silver” είχε γραφτεί αρχικά από τον Glenn Danzig για τον Johnny Cash, ο οποίος όμως δεν το ηχογράφησε, με το τραγούδι να καταλήγει τελικά στο “5: Blackacidevil”. Για εκείνον είχε γράψει επίσης το “Thirteen”, που συμπεριλήφθηκε στο “American Recordings” του 1994 σε παραγωγή Rick Rubin και αργότερα επανηχογραφήθηκε από τον ίδιο τον Danzig για το “6:66 Satan’s child”.
Από τα sessions του “Blackacidevil” προέρχεται το “Deep”, το οποίο κυκλοφόρησε στη συλλογή “Songs in the key of X: Music from and inspired by The X-Files”. Μέρος του τραγουδιού ακούστηκε και στο επεισόδιο “Syzygy” της τρίτης σεζόν, κάτι που είχε ιδιαίτερη σημασία για τον Danzig, καθώς ήταν μεγάλος οπαδός της σειράς.
Μετά την κυκλοφορία του “Blackacidevil”, οι Glenn Danzig, Tommy Victor, Josh Lazie και Joey Castillo ηχογράφησαν στα τέλη του 1996 υλικό για το “Bleedangel” EP, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Το ομώνυμο τραγούδι συμπεριλήφθηκε αργότερα ως bonus track στην επανέκδοση του “Blackacidevil” το 2000, ενώ από τα ίδια sessions προέρχεται και μία πρώιμη εκδοχή του “Five finger crawl”, που επανηχογραφήθηκε για το “6:66 Satan’s child”.

Κώστας Αλατάς

Rock Hard Greece

Message History

Delivery option(s)