Włoskie studio Milestone (wtedy jeszcze Graffiti) wydało pierwszego Screamera ponad trzy dekady temu. Gra z 1995 roku była arcade’ową ścigałką mocno inspirowaną serią Ridge Racer studia Namco. Nowy Screamer, oprócz dzielenia po części tych inspiracji i oczywiście samego tytułu, nie ma praktycznie nic wspólnego z tamtą produkcją. To kompletny reboot, projekt o wiele ambitniejszy niż pozycja z lat 90. Po włączeniu gry wita nas wybuchowe intro, niczym z anime, co błyskawicznie wprowadza w wyjątkowy klimat.

Jedziemy na imprezę

Niedaleka przyszłość, tajemniczy Mr A. (w tej roli Troy Baker) organizuje turniej Screamer – niebezpieczne i emocjonujące wyścigi. Do bitwy na trasach zgłasza się pięć zespołów: Green Reapers (najemnicy szukający zemsty na innym uczestniku wydarzenia), Strike Force Romanda (gwiazdy popu, które mają ukryty powód uczestnictwa w zmaganiach), Kagawa Kai (weterani ulicznych potyczek), Anaconda Corp (bezwzględna reprezentacja potężnej korporacji) oraz Jupiter Stormers (naukowcy, którzy chcą zbadać technologię stojącą za turniejem). Bardzo istotnymi bohaterami tej historii są także mechanik Gage i jego piesek corgi zwany Fermi (w sumie dla mnie najważniejsza postać tej gry, innych może tutaj nie być, dawać mi więcej „corgasa”)!

Screamer

Żarty na bok, nie zdziwiło was jednak, że pisząc o racerze, tyle miejsca poświęcam postaciom? Cóż, wątek fabularny pełni tutaj niezwykle istotną rolę, pokazując prawdziwe serce tej produkcji. Po odpaleniu gry od razu pojawiają się kolejne animacje i gadające głowy, które szybko wkręcają w historię. Ludzie, co tu się wyrabia! Totalna drama: miałem wrażenie, że między zadaniami na torze oglądam wciągające anime. Bez wątpienia o to właśnie chodziło autorom – o klimat japońskich animacji i mang z lat 80. oraz 90.

Co chwilę coś się dzieje w tle, każda postać ma wyróżniający ją charakter i w mniejszym lub większym stopniu wpływa na wydarzenia. Chyba nigdy wcześniej nie grałem w grę wyścigową, w której otoczka fabularna tak bardzo motywowałaby do kolejnych zmagań na torze. Tak, NFS-y czy podobne racery serwowały nieraz proste historyjki o anonimowym facecie i np. 20 rywalach do rozwalenia, a i zawierały krótkie wstawki filmowe. Wypadały jednak bezpłciowo, papierowo i po prostu bez duszy. A tutaj? Ciągła jazda bez trzymanki!

Screamer

Mamo, wysadziłem samochód

Zakręcona historia swoją drogą, ale i w rozgrywce twórcy nie poszli na łatwiznę. Największą innowację stanowi to, że w wyścigach driftujemy poprzez wychylenie prawej gałki pada. Tak, steruje się lewą, ale wywija na boki prawą. Niby brzmi to skomplikowanie i dziwnie, jednak daje się prędko opanować i moje początkowe obawy okazały się nieuzasadnione. Oczywiście efektowne wyścigi nie mogą obyć się bez nitro/boosta – takowy ładuje się w trakcie jazdy. Użycie przyspieszenia odblokowuje także możliwość aktywowania tarczy oraz uderzenia, którym możemy rozwalać przeciwników.

Pora na parę słów o półautomatycznej skrzyni biegów. Wyścigi arcade z takim bajerem? A po co to komu? A jednak! Przełączanie biegów szybciutko wchodzi w nawyk, zwłaszcza że robiąc to w odpowiednim czasie (czyli nie czekając do chwili, aż gra uczyni to za nas), zwiększamy poziom nabijania boosta. Korzystanie z niego nie ogranicza się zresztą do zwykłego naciśnięcia guzika, gdyż wymaga odpowiedniego wyczucia i puszczenia przycisku w idealnym momencie – coś w stylu przeładowania broni w serii Gears of War. Już od samego początku byłem pełen podziwu, że Milestone nie boi się wprowadzać własnych rozwiązań do gatunku, który w 2026 roku ma teoretycznie bardzo małe pole manewru, jeśli chodzi o innowacje.

Screamer

Po przedpremierowych prezentacjach gry spodziewałem się wyścigówki w stylu Burnouta, ale w praniu wyszedł bardziej Wipeout – system driftów aż się prosi, żeby go wymasterować i odpowiednio połączyć z hamowaniem (niczym hamulce powietrzne w kultowych grach Psygnosis). Nie mogło też zabraknąć „ostatecznej mocy”, którą odpala się, wciskając dwie gałki, po czym nasz pojazd zaczyna płonąć na zielono i każdy samochód przez nas stuknięty zostaje sfragowany. Tylko że my również szybko możemy się rozwalić o barierki. Taki jest właśnie Screamer – nawet jeśli daje parę chwil przewagi nad przeciwnikiem, zaraz pokazuje, że i tak nie powinniśmy czuć się zbyt pewnie.

Nie występuje tutaj modne przewijanie czasu, więc jeśli sto metrów przed metą coś źle wykonamy, nie ma zmiłuj – trzeba zaczynać trasę od początku. Są ułatwienia, m.in. w postaci trzech poziomów trudności, ale nawet na najprostszym należy uważać, co się robi. Można też włączyć automatyczne wciskanie hamulców czy nawet spowolnić całą grę do tempa iście żółwiego, jednak nadal nie gwarantuje to wygranej. Nieraz po skończonym wyścigu czułem wielką satysfakcję, bo udało mi się dokładnie zaliczyć kilka trudniejszych zakrętów, rozwalić trzech przeciwników i w końcu – po kilku powtórzeniach tego samego rozdziału – pójść dalej w fabule.

Screamer

Zabili go i uciekł

Oprawa audiowizualna prezentuje się rewelacyjnie i z umiarem korzysta z cel-shadingowych bajerów, głównie w elementach pojazdów i wybuchach. Nawet po kilku godzinach zabawy kampania potrafiła mnie zaskoczyć poziomem wykonania kolejnych tras. Miejskie prezentują się cud malina, a momentami, gdy odpalała się mocna „techniawa”, miałem wrażenie, że gram w Cyberpunka 2077 Racing. Basy dudnią w uszach, adrenalina powoduje, że coraz bardziej zaciskam łapy na padzie i jestem całkowicie skupiony, przejeżdżając przez kolejne kolorowe ulice. Czuć prędkość i zarazem ciężkość samochodu.

Mamy tu też pustynię, która graficznie jest najmniej atrakcyjną miejscówką w Screamerze, ale fabularnie pasuje tutaj bardzo. A jak już wjechały trasy w lesie, od razu krzyknąłem „ŁAŁ” i obudziłem domowników (granko po nocach zawsze spoko, sami wiecie). Do tego wszystkiego jeszcze różne warunki pogodowe (deszcz robi klimat) – no naprawdę nie ma się do czego przyczepić. Wszelkie menusy, tabele czy inne bajery zostały odpowiednio wystylizowane i widać, że studio nie szło artystycznie na skróty (co nie jest regułą w racerach z ostatnich lat). Samochody prezentują s...

CD-Action

Message History

Delivery option(s)